Połóg po cięciu cesarskim przebiega inaczej niż po porodzie naturalnym. Połóg trwa zwykle 6 tygodni, w czasie których kurczy się macica a więzadła i cały aparat podtrzymujący narządy rodne wracają do normy. Po cięciu cesarskim połóg trwa dłużej, ponieważ oprócz samego połogu następującego po porodzie ma miejsce również rekonwalescencja po zabiegu operacyjnym. Nie należy bowiem zapominać, że cesarskie cięcie to operacja, w czasie której dochodzi do przecięcia powłok brzusznych oraz mięśni macicy.

Po porodzie rozciągnięta w czasie ciąży macica obkurcza się. Proces ten następuje szybciej po porodzie naturalnym. Po cięciu cesarskim trwa on dłużej, gdyż ze względu na uszkodzone włókna mięśniowe macica ma utrudnione zadanie obkurczenia się.

Dodatkowym dyskomfortem po cięciu cesarskim jest gojąca się rana. Po ustąpieniu znieczulenia możesz odczuwać wokół niej ból. Rana zabezpieczona jest opatrunkiem, którego lepiej nie moczyć, dlatego przy korzystaniu z prysznica należy uważać i osłaniać go ręcznikiem. Po zdjęciu opatrunku należy utrzymywać to miejsce w czystości, jak najczęściej wietrzyć i nie podrażniać go nosząc zbyt dopasowaną bieliznę. Blizna może cię pobolewać, a potem swędzieć przez kilka tygodni, jednak dolegliwości te będą się stopniowo zmniejszać. Jeśli zauważysz, że z rany sączy się płyn, jest ona zaczerwieniona czy opuchnięta, zgłoś to położnej lub lekarzowi, gdyż mogło dojść do zakażenia i pojawił się stan zapalny.

Dla wytworzenia prawidłowej, dojrzałej blizny ważna jest jej odpowiednia pielęgnacja i rehabilitacja. W ciągu pierwszego tygodnia po zabiegu nie wykonujemy żadnych ruchów na bliźnie. Warto jednak wykonywać drenaż limfatyczny okolicy rany. Powinien on być robiony przez fizjoterapeutę, ponieważ robiąc go sama, możesz pogorszyć stan blizny, np. spowodować jej rozejście. Po około 4-6 tygodniach można wprowadzić masaż i mobilizację blizny. Z blizną można pracować nawet po dłuższym okresie od jej powstania, jednak najlepsze efekty daje szybko podjęte działanie.

Znieczulenie, któremu jest poddawana kobieta przygotowywana do cesarskiego cięcia, nie pozostaje bez wpływu na organizm. Po znieczuleniu podpajęczynówkowym możesz odczuwać drżenie ciała, zimno czy uczucie bezwładności w nogach. Często pojawia się również silny ból głowy. Po znieczuleniu ogólnym prawdopodobnie będą męczyły cię nudności, wymioty, ból głowy i gardła, będziesz oszołomiona i osłabiona. Zaleca się, aby po zabiegu cięcia cesarskiego jak najwcześniej uruchomić się, aby zapobiec zakrzepom i zatorom. Zanim jednak to nastąpi, poćwicz na leżąco, aby pobudzić krążenie. Ruszaj stopami i dłońmi, kręcąc kółka w różnych kierunkach, ściskaj palce dłoni w pięść i prostuj je, zrób ćwiczenia oddechowe, oddychając torem przeponowym. Gdy lekarz wyrazi na to zgodę, spróbuj wstać koniecznie w towarzystwie drugiej osoby, gdyż może zakręcić ci się w głowie i możesz upaść. Najpierw usiądź na łóżku z opuszczonymi nogami. Posiedź tak trochę i dopiero po dłuższej chwili spróbuj wstać. Pierwsze kroki będą bolesne, staraj się jednak nie garbić – utrzymuj wyprostowaną pozycję. Ma to ogromne znaczenie w procesie gojenia się rany po cc.

Po kilku dniach od porodu warto zacząć kłaść się na brzuchu, jeśli rana nie będzie ci tego uniemożliwiać. Kładź się na brzuchu kilka razy dziennie na kilka minut. Przyspieszy to obkurczanie i oczyszczanie się macicy oraz powrót narządów wewnętrznych na miejsce.

Pamiętaj, aby po powrocie do domu nie rzucać się w wir obowiązków domowych, nawet jeśli będziesz się dobrze czuła. Ważny jest odpoczynek. Przeciążonemu organizmowi trudniej będzie powrócić do dobrej formy. Unikaj podnoszenia i dźwigania. Bardzo obciąża to mięśnie brzucha i kręgosłup oraz powoduje spychanie narządu rodnego w dół, co może powodować późniejsze wysiłkowe nietrzymanie moczu czy obniżenie narządu rodnego.

Trzymaj prawidłową, wyprostowaną postawę a z łóżka wstawaj bokiem, aby nie obciążać przepony moczowo – płciowej. Nie powinnaś podnosić niczego, co waży więcej niż twoje dziecko albo znajduje się poniżej poziomu twojego brzucha. Jeśli chcesz podnieść dziecko, zrób to z poziomu stołu czy przewijaka, tak aby angażować przy tym mięśnie rąk, a nie brzucha. Jeżeli potrzebujesz sięgnąć niżej, nie zginaj się w pasie, tylko ugnij kolana, utrzymując wyprostowane plecy. Unikaj chodzenia po schodach, a jeśli masz ochotę na spacer, wybierz się na niego, pamiętaj jednak aby spacerować powoli i nie za długo.

Przecztyaj również: